از نوگلي مشام دل و جان معطر است      وز جلوه اش قلوب محبان منور است 

  اين گل که شکفته شد به باغ محمدي     معصومه دخت حضرت موسي بن جعفر است

  نام: فاطمه کبری(س)

  لقب شریف:  معصومه ،طاهره،کریمه اهل بیت ،عالمه آل طه   

  پدر بزرگوار: حضرت موسی کاظم(ع)                               

  مادر گرامی: نجمه خاتون

  ولادت: اول ذیقعده173.ه.ق

  محل ولادت:  مدینه منوره

 ورود به شهر قم:۲۳ ربیع الاول ۲۰۱. ه .ق

  رحلت: دهم ربیع الثانی۲۰۱.ه.ق   

  پاداش زیارت: بهشت برین

  حیات با برکتشان را می توان به سه بخش تقسیم کرد:

(۱)ـ ۱۰ سال در عصر پدر در مدینه(۱۸۳ـ۱۷۳)ه.ق

(۲)- ۱۷سال در کنار برادرش امام رضا (ع)در مدینه(۲۰۰-۱۸۳)ه.ق

(۳)ـ هجرت از مدینه به قم و ماجرای شهادت در سال ۲۰۱.حضرت فاطمه معصومه(ع)

 آینه وجودی و تجلای مادر گرامی اش حضرت زهراست.هر دو

 با رنج زندگی کردندو هردو چون گل عمری کوتاه داشتند و هر دوفاطمه بودند.

نامی مقدس و آشنا باخاطره ای جانکاه و یادآور مظلومیت بزرگ اهل بیت پیامبر

 (ص)درهمیشه تاریخ...

سليله البتول ، فاطمه المعصومه ،آن درياي جود و کرم گر چه

عمري اندک داشت ولي زندگي اي  با برکت. اول ذيقعده سال 173ه.ق.

قدم بر عرصه گيتي گذاشت تا به برکت وجود خويش جهان اسلام را

يارو ياور باشد . بانويي که بشارت ولادتش را جد بزرگوارش

صادق آل محمد (ع) داده بود. دوران خرد سالي وي قرين رنج و تعب پدر بود

و دوران نوجواني و جواني همراه و ياور برادر ، از همان آغاز اثر پذيريش از نور

 ولايت را با کردار و رفتار  معصومانه اش هويدا ساخت . عالمه آل طه لقب

 شايسته اي است براي او که نشان از افاضه علم و ادب وي و تبليغ رسالت

در غياب پدر دارد و اشتها ر وي به شفيعه روز محشر و

 کريمه اهل بيت نشاني است از نقش موثر آن مخدره در دفاع از حريم

ولايت و پاسداري از خط امامت.

مدال فداها ابوها افتخاري ديگر است براي او . در مقامش همين بس که

در زيارت ماثوراز معصومه جمله:« فَانَّ لَکِ عِندَ اللهِ شَاناً مِنَ الشَّان» صادر

 گرديد. ( ذکر شأن بصورت نکره در لغت عربي نشان دهنده و الا مرتبگي است)

 شأن و منزلتي که گويا براي وي هم کفو ديني ، فرهنگي و معنوي پيدا نشد.

گر چه عمرش اندک بود اما فضل و کرمش بي پايان ، انتخاب قم نه

 يک حادثه بود که آيه اي ديگر از لطف و عنايت الهي .آمد تا تأويل

نداي قم يا ملعون پيامبر

در شب معراج باشد. آمد تا اقامت گزيندو اقامه کند ستونهاي  عزت و

جلال شيعه را ، آمد تا بپروراند قائمان آل محمد (ص)را ، آمد تا بسازد

 جلوه گاهي از فضيلت و فقاهت و ولايت و جهاد و شهامت و شهادت را.

آمد تا بنا کند حرم اهل بيت ، کوفه صغير ، آشيانه طالبين را.

حرمش آشيانه دلها و حريمش مهد صدوقها و بروجردي ها

و اراکي ها و خميني ها است .

قدمش لطف و  عنايت بود و کرمش شفابخش دلها . حضرت معصومه (س)

 روشني چشم اهل قم است و ملاذ و معاذ عامه خلق.

شکوه بي پايان و عظمت خيره کننده حرمش روح انساني را چنان

شيفته خود مي کند که گويا انسان در دنيايي رها از غوغاي زور و زر

 دنيا قدم نهاده قلبش به تپش افتاده و اينگونه مي نمايد که آواز پر

 فرشتگان را مي شنود ودر  هواي بهشت نفس مي کشد .

                 اي حرمت قبله گه شيعيان     در گه تو مسند کرّوبيان

               نام تو چون جده تو فاطمه    عصمت معصومه ز نامت عيان

منابع :

1- حضرت معصومه (س) . چشم جوشان کوثر ،‌محمد علي اشتهاردي

2- کريم اهل بيت ،علي اکبر مهدي پور

3- بارگاه فاطمه معصومه (س) تجليگاه فاطمه زهرا، سيد جعفر مير عظيمي